حوزه کاری مرکز

 حوزه­ های کاری مرکز

 

تکنولوژی­های جدید و استفاده از ژنومیک توسعه تحقیقات کاربردی در پزشکی را تسهیل نموده با تعیین توالی ژنوم انسان و پیشرفت­های ژنتیک پزشکی و تکنولوژی­های گوناگون مثل تعیین ژنوتیپ چند شکلی­های تک نوکلئوتیدی توانست نقش ژنومیک را در حوزه پزشکی چشمگیر تر نماید و  به واقعیت نزدیکتر کند و مطالعات امیکس امروزه افقی نوین در راستای پیشگیری به موقع از بروز بیماری­ها، تشخیص زود هنگام بیماری­های مزمن به ویژه دیابت، چاقی، استئوپروز و بیماری­های صعب­العلاج از جمله سرطان­ها و هدفمند نمودن تجویز داروها برای بیماران پیش روی جامعه پزشکی گسترانیده است. در پزشکی رایج، پزشکان بر تجربیات شخصی در درمان بیماران تکیه می­کردند و همچنین دسترسی محدودتری به اطلاعات داشتند اما در حال حاضر با پیشرفت­های کنونی در علوم مربوط به امیکس عرصه جدیدی در پزشکی فراهم شده است. پسوند امیکس بطور تقریبی 100 نوع تکنولوژی که به نوعی با توسعه تحقیقات پزشکی امروزه در ارتباط هستند را شامل می­شود. در این میان ژنومیکس نقش مهمی را در پیشگیری و بروز بیماری­ها داشته و با افزایش شیوع بیماری­های غیر واگیر، مستندات و شواهد قوی اپیدمیولوژیک مبنی بر نقش ژن­ها در ریسک کلیه بیماری­های غیر واگیر مشخص شده است.

رشد سریع فن آوری­های زیستی در دهه­های اخیر و امکان دسترسی دانشمندان به یافته­هایی با مقادیر زیادی داده بیولوژیک، پزشکی رایج را به چالش کشیده است. بسیاری از دانشمندان بر این باورند که برای تشخیص، درمان و پیش آگهی­ها می توان از اطلاعات ژنتیکی هر فرد بطور خاص استفاده نمود. در تحقیقات جدید، استفاده از اطلاعات زیستی فرد، بخش قابل توجهی از مطالعات را به خود اختصاص داده است و نتایج حاصل از آنها، به رویکرد "پزشکی فردی" تاکید بیشتری می­کند. علاوه بر این، کاهش هزینه­های درمانی در دراز مدت مثلا در بیماران مبتلا به سرطان، توجه سیاستگذاران بهداشتی و درمانی را به خود جلب نموده است. بر این اساس "پزشکی فردی" در کانون توجه مراکز علمی دنیا قرار گرفته است.

امروزه فارماکوژنتیک مفهومی که دو حوزه فارماکولوژی و ژنتیک را به هم پیوند می­دهد و به مطالعه تاثیر فاکتورهای ژنتیکی برروی عملکرد داروها می­پردازد یکی از مصادیق مهم در حوزه ژنومیک کاربردی می باشد.  پلی مورفیسم­های ژنتیکی در آنزیم­های متابولیزه کننده دارو، حاملین رسپتورها و هدفهای دارویی باعث تفاوتهای بین فردی در اثر بخشی و تاثیرات جانبی بسیاری از داروهاست. اگر چه تنوع های بین فردی در پاسخ دارویی می تواند ناشی از تاثیرات سن، جنس و بیماری نیز باشد اما فاکتورهای ژنتیکی مهمترین تاثیر را در پاسخ دهی دارو و اثربخشی آن بازی می­کند که در طول عمر ثابت باقی می­ماند. نقش تکنولوزی­های مورد استفاده در فارماکولوژی بر اساس استفاده از SNPها در ژن­های کاندید و غربالگری آن­ها و نهایتا شناسایی هدف­های دارویی است که اهمیت عملکردی SNPها را مشخص می­کند.